Alone is misschien wel de meest intense survivalserie ter wereld. In rauwe natuur worden deelnemers volledig op zichzelf teruggeworpen. Juist in die stilte en schaarste ontstaat een diepe ontmoeting met zichzelf – en met wat er werkelijk toe doet.
– Klik op een afbeelding voor de trailer van serie 7 (2.27) –
Alone is denk ik de meest intense survival tv-serie in de wereld. 10 mensen worden in de herfst op het randje van de winter in rauwe natuur gedropt. De eerste afleveringen werden op Vancouver Island opgenomen om vervolgens over te stappen naar Patagonië en Mongolië. En de laatste drie series werden in het Noorden van Canada opgenomen – tegen de arctische grens. Het enige wat ze bij zich hebben zijn hun kleren en een tarp. Daarnaast mogen ze 10 survival-items naar keuze meenemen. Wie het het langste uithoudt, verdient $500.000. In serie 7 is het bedrag verhoogd tot $1.000.000, maar is de uitdaging ook groter. Elke deelnemer die het meer dan 100 dagen uithoudt ‘in the arctische winter’ uithoudt, ontvangt dat bedrag. Naar mijn mening is serie 7 tot nu toe de mooiste van alle uitgezonden seizoenen door de enorme liefde voor de natuur en de vaardigheid van de deelnemers.
“This experience changed me as a person. When you grind against the reality of having to be there with not enough to eat and in total isolation from your family, that stuff exposes you. It grinds away the facade, the varnish that you put on yourself, and to have gone through it and come out the other side, I feel a better person. That’s the real prize, because that will be with me for the rest of my life. ”
Waarom vind ik dit nu zo goed programma vroeg ik me af toen mijn beste vriend me er op wees dat deel 7 destijds op History Chanel draaide en ik ook weer de oude afleveringen begon te kijken. Wat is er zo uniek aan deze serie?
“Begin by removing the lower jaw. Separating the jawbones and sucking the meat off. The world would be a much better place if at least once in their life, everybody got to experience the kind of hunger that’ll make you suck the eyeballs out of a rabbit skull with much pleasure.”
Allereerst zijn er waanzinnige beelden van prachtige natuur. Waar je in de eerste series wordt meegenomen in het natte en haast ondoordringbare regenwoud van Vancouver Island, wordt er in de latere series naar (sub)arctische omgevingen van Patagonië, Mongolië en Canada uitgeweken – met hun specifieke flora en fauna. Doordat ze in de herfst beginnen zie je in de laatste series de ‘Indian summer’ voorbijkomen om vervolgens plotseling over te stappen naar prachtige arctische vergezichten die door de extreme kou worden gevormd. In deze omstandigheden zie je de meest uiteenlopende dieren voorbijkomen.
– Tekst ‘Alone’ gaat onder het kader verder –
Wat maakt persoonlijke ontwikkeling in de bergen, de valleien en de bossen en nou zo bijzonder. Het is moeilijk uit te leggen. Het wandelen, de ruimte en de rust in de natuur roepen steevast iets bijzonders op. Het heeft even de tijd nodig en dan komen de mooiste inzichten uit het onderbewuste. Zeker als je tijdens het wandelen de deelnemers specifieke ervaringsgerichte oefeningen laat doen die passen bij hun persoonlijke, professionele of zakelijke uitdaging.
Kijk het filmverslag en krijg meer zicht op deze manier van werken. Die ervaring krijg je op deze reis maar ook op de maandelijkse wandelingen in de Nederlandse natuur. Wil je ook een rustig en plezierig ritme ervaren. Ga mee op een van de reizen of kom langs op de wandeling in de Nederlandse natuur.
Het is echt een gevaarlijk ‘spel’ om zo lang mogelijk in deze heftige omstandigheden te leven. Waar de ‘inheemse stammen’ kunnen leunen op een goede voorbereiding in de lente en de zomer, en een door eeuwenoude ontwikkelingen en tradities gevormde uitgebreide set aan gereedschappen hebben, mogen deze deelnemers slechts 10 survivalitems meenemen. Denk aan een mes, multitool, een ‘ferro rod’ om vuur te maken, donzen slaapzak, zaag, pijl en boog, visnet, draad en haken, ijzerdraad om vallen te zetten et cetera.
De deelnemers zijn echt ‘alleen’ in de meest rauwe natuur die je je maar kunt voorstellen. Er is geen camerateam aanwezig. Om te filmen worden de deelnemers met verschillende camera’s (‘wild life’ camera’s met infrarood die reageren op beweging, GoPro, et cetera) uitgerust. En zijn ze verplicht om nagenoeg alles te filmen. Elke deelnemer vindt zijn eigen weg om met deze geïsoleerde omstandigheden om te gaan. En dat is op zowel geestelijk als fysiek niveau verre van gemakkelijk.
“This is the hardest thing I’ve ever done, but for reasons I didn’t expect. I expected it to be a physical challenge, I expected it to be a test of my skills, but it’s a test of will. It’s a test of fortitude, of resolve. It was an emotional challenge for me.”
Je wordt verrast door de survivalskills van de deelnemers die op de meest vernuftige wijze en met beperkte middelen de mooiste ‘shelters’ bouwen met prachtige vuurplaatsen, natuurlijke koelkasten, kano’s, spelletjes, toiletten et cetera. Ondertussen zijn ze op zoek naar eten en weten vaak op ingenieuze wijze aan eten te komen. Een professor die 30 verschillende eetbare planten vindt tot echte vissers en jagers.
Maar wat het meest interessant aan dit programma is, is de ontwikkeling van de deelnemers op lichamelijk en geestelijk gebied. Wat gebeurt er als de druk door schaarste aan eten en de komst van roofdieren toeneemt? Doordat dat de deelnemers aan het einde van de herfst worden gedropt, zie je dat het overvloed aan eten langzaam stopt. De wolven, poema’s, beren en wolverine’s komen tevoorschijn en willen het eten van de deelnemers stelen. De strijd neemt toe. Alle deelnemers verliezen tientallen kilo’s aan lichaamsgewicht. Het gevolg is dat de geestelijke druk toeneemt. En de hunkering naar geliefden neemt toe. Wat doe ik hier? Waarom ben ik niet bij mijn kinderen, vrouw of man? De psychische stress is groot en het verlangen naar contact neemt met sprongen toe. We blijven natuurlijk ook kuddedieren. We hebben ‘de ander’ in ons bestaan nodig.
De casting van de serie is goed. Veel deelnemers hebben een verhaal waar ze daar in de verveling en stilte tegenaan lopen. Je wordt letterlijk gedwongen om hele dagen na te denken. Een ziekte, een verlies, een moeilijk bestaan in de ‘echte’ wereld. In het teruggeworpen worden op jezelf komt dat verhaal steevast naar boven. In de stilte hebben ze nagenoeg allemaal een diepe ontmoeting met zichzelf. Ze krijgen prachtige inzichten, ervaren meer rust en weten bij uitstappen wat er voor hen in het leven ertoe doet. Die geestelijke ontdekkingstocht wordt mooi weergegeven.
10 mensen worden op afzonderlijke plaatsen – een tiental kilometers van elkaar – in de natuur ver van de bewoonde wereld gedropt. Elke locatie heeft zo zijn voor- en nadelen en de mensen loten om die plaatsen. Ze mogen slechts 10 survival-items meenemen. De keuze is beperkt en de items voldoen aan strikte voorwaarden (dus geen geweren, geen vishaken met weerhaken et cetera). Ze moeten zelf een onderkomen maken en eten vinden. Wie het langst blijft wint 500.000 dollar (met uitzondering van seizoen 7).
Het bijzondere van de serie is dat de deelnemers zelf alles moeten filmen. GoPro, infraroodcamera’s, bewegingscamera’s et cetera. Elke deelnemer krijgt daar opleiding in. Ze dragen constant een reddingsmiddelen bij zich (GPS, satelliettelefoon en in sommige afleveringen ‘Bear spray’), mochten ze in acuut gevaar terechtkomen. Tijdens een ongeluk (infecties, aanvallen wilde dieren, gebroken ledematen, onderkoeling et cetera), uithongering of vermissing is het ‘rescueteam’ – als het weer het toelaat – binnen een uur aanwezig. Slechts een keer per week komt een medisch team de deelnemer op zijn gezondheid controleren. Dat is het enige contact met de buitenwereld dat ze hebben.
Wil je reageren op dit essay? Ik lees je bericht graag.
Dit artikel maakt deel uit van essays en onderzoeken.
Meer verhalen over wat mensen raakt, bezighoudt en beweegt en in het dagelijks leven en werk zichtbaar wordt.
Lees Onderweg ›Ongeveer eens per maand een nieuw verhaal, Natuurlijk Ritme en een selectie uit de agenda. Soms ook iets om verder te lezen, kijken of luisteren.
Onderweg ontvangen ›
De zielLa Panthere des Neiges
Scroll naar bovenzijde