GARDEN OF REMEMBRANCE

Over het verlies van liefde

– INSPIRATIE –

– Klik op een afbeelding voor de muziekvideo (6.20) –

GARDEN OF REMEMBRANCE

Over het verlies van jezelf en relaties

Het komt misschien omdat ik met de opleiding relatietherapie bezig ben en de kans kreeg om Wybe Veenbaas nog een keer mee te maken op zijn laatste rondje in deze opleiding over liefde. En iets te horen krijg wat hij leerde over relaties in zijn ruim 30-jarige carrière als trainer, coach en oprichter – samen met Piet Weisfelt – van het opleidingsinstituut Phoenix. Ik krijg de hele tijd beelden uit mijn omgeving over de liefde. Zo ook deze video van ‘Fish’ die ik via een vriend over liefde, afscheid en rouwen kreeg toegestuurd. 

GARDEN OF REMEMBRANCE

Misschien ken je hem nog wel die man met dat bijzondere kapsel en frontman van de band uit de jarig 80 met de hit Kayleigh. Hij is inmiddels een middelbare man die me doet denken aan mijn oude en favoriete sportleraar. En misschien dat het nummer wat hij schreef me daarom zo raakte. Na de dood van zijn vader in 2016 en de zorg voor zijn demente moeder, ging hij nadenken over zijn eigen sterfelijkheid en de ouderdomsziekten die langzaam op zijn pad kwamen. 

EEN ONTMOETING MET EEN ONGRIJPBARE WERELD

‘He’s lost between the here and now’ en ‘Somewhere that he can’t be found’ zijn zinnen uit Garden of Remembrance die een goede omschrijving zijn over de ontmoeting – na 6 jaar – met mijn oude demente leraar. Hij is nog regelmatig in mijn gedachten als ik samen met mijn beste maatje aan het rand van het Gooimeer onze oefeningen doen en zijn stem nog in onze hoofden klinkt. 

OP ZOEK NAAR EEN HERINNERING

Als ik op een late herfstdag mijn auto stop en mijn raampje open doe als hij de bladeren uit zijn tuin haalt, kijkt hij me met een vriendelijke en welbekende blik aan. Wie is deze man? Hij is nog steeds die vriendelijke man, met nog steeds die vrolijke en guitige blik in zijn ogen en nog steeds – ondanks zijn seniore leeftijd – de kracht van een judoka. Maar hij herkende me niet meer. Niet meer het lachen om die mooie herinneringen, tijd en het plezier wat ooit samen hadden. Twee vriendelijke mannen en vreemden die elkaar even spreken over alledag. 

“He hears a voice
He tries to recognise the source and place the name
A face so familiar, the smile soft and warm
The memory evades him, his mind wanders on”

– Tekst ‘Free Solo’ gaat onder de afbeeldingen verder –

– Klik op onderstaande afbeeldingen en vind meer over kracht, rust en vrijheid in de natuur –

PERSOONLIJK NUMMER

Misschien is het wel het meest persoonlijk nummer wat Fish maakte. De authentieke traan aan het einde van de video spreekt in ieder geval boekdelen. 

– Tekst ‘Garden of Remembrance’ gaat onder kader verder –

GARDEN OF REMEMBRANCE

Door Derek William Dick alias ‘Fish’

He hears a voice
He tries to recognise the source and place the name
A face so familiar, the smile soft and warm
The memory evades him, his mind wanders on

Down rabbit holes
A darkened maze a place to hide and be alone
Where thoughts land like snowflakes in the palm of his hand
Swift melting moments, his tears a surprise
He tries to remember just what made him cry
With the beautiful stranger who was holding his hand

He’s lost between the here and now
Somewhere that he can’t be found
She’s still here

Her love a ghost of memory
She’ll wait for an eternity
He’s still here

The empty room, moth eaten curtains
Drunken drapes hold back the light
But for solitary sunbeams, on dull chandeliers
Colourless butterflies, their fate now revealed

In silken webs, forever held within the sails of yellowed shrouds
That gather dust above the dance hall floor

The silent space
She stands alone and in her heart she hears the sound
The sweet lift of music that drew them so close
Their first dance together with a world at their feet
Not so long ago

He’s lost between the here and now
Somewhere that he can’t be found
She’s still here

Her love a ghost of memory
She’ll wait for an eternity
He’s still here

They work the soil
They sow the seed, they’re side by side upon the earth
Growing together, now forever apart
With a love so embracing, held in their hearts
But nothing between them, no memories shared
No recognition in his soft, pale green eyes

He’s lost between the here and now
Somewhere that he can’t be found
She’s still here

Her love a ghost of memory
She’ll wait for an eternity
He’s still here
And they’re still here

He’s lost between the here and now
Somewhere that he can’t be found
She’s still here

Her love a ghost of memory
She’ll wait for an eternity
He’s still here
And they’re still here

STRIJD EN NOODLOOT

Je ziet aan het begin van deze documentaire een energieke avonturier die zich door niets lijkt te stoppen. Later begin je steeds meer te zien dat er dat Alex Lowe wordt verscheurd tussen zijn familie en zijn drang naar avontuur. De drang om te klimmen en om weg te zijn is groot. Kan ik wel zo lang weg zijn bij mijn gezin? Welke risico’s neem ik? Een worsteling die een noodlottig einde kent als Alex Lowe samen met de cameraman x op 5 oktober 1999 in een lawine omkomen op de zuidelijke flanken van de Shishapagma in Tibet.

DE GEDACHTEN VAN EEN JONGE GEEST

Enkele weken na de dood van zijn vader ontvangt Max Lowe post uit Tibet. Het is de tekening die zijn vader voor zijn 10-jarige verjaardag maakte. Omdat het lichaam niet was gevonden ontwikkelt zich in hem een hoop dat zijn vader ooit terug zal komen. Waarom komt er anders een brief na zijn dood? Bovendien brengt het geloof wat daarmee ontstaat hem in een paradoxale situatie thuis als zijn moeder binnen 3 maanden na de dood van zijn vader verliefd wordt op de beste vriend van zijn vader; medeklimmer Conrad Anker. ‘En wat als papa nu terugkomt?’, zegt Max over de intieme relatie tussen zijn moeder en Anker.

– Tekst ‘Torn’ gaat onder kader verder –

IN GEMIS TROOST EN LIEFDE VINDEN

Bij zo’n groot verlies kunnen mensen naar elkaar worden toegezogen. In de emotionele rollercoaster en het gemis vind je dan elkaar. De dood en het verlies scheppen een wereld waar een enorme verbondenheid in kan ontstaan. En die verbondenheid is dan zo bijzonder dat er tussen een man en vrouw een enorme aantrekkingskracht ontstaat. In de geschiedenis van Max Lowe gebeurt dat op extreme wijze als de beste vriend van zijn vader – Conrad Anker – na 3 maanden verliefd wordt op zijn moeder en binnen een jaar bij hen komt wonen. Hij trouwt met zijn moeder en adopteert de kinderen. De jongste twee nemen de achternaam Anker over en noemen hem papa. Alleen Max – de oudste – houdt de naam van zijn vader.

OORSPRONG DOCUMENTAIRE

17 jaar later geeft de Shishapagma het lichaam van Alex Lowe terug. De lichamen worden geborgen. In de documentaire zie je de begrafenis op de berg als de lichamen ritueel op de flanken van Shishapagma worden verbrand. De gebeurtenis brengt tal van emoties naar boven die de afgelopen 17 jaar relatief onbesproken bleven. Iedereen worstelt nog op zijn manier met de dood van Lowe.

“I’m curious as to why you want to make this film, considering it’s something that we haven’t really explored with just ourselves very much at all.”

OPNIEUW VERHOUDEN

Met het vinden van het lichaam werd de crisis van deze familie weer aangeraakt. Iedereen moest zich destijds opnieuw verhouden tot de dood, het nieuwe gezin en het leven. Met alle liefdevolle en lastige emoties en patronen waarmee dat gepaard gaat. En deel van deze lastige emoties en patronen zijn verborgen en in beperkte mate besproken. En dat was precies wat aan de oppervlakte kwam toen het lichaam werd gevonden. De ‘overleversschuld’ en ‘bedriegerssyndroom’ van Conrad Anker, de afstand van de jongste twee naar hun biologische vader, de liefde voor Lowe en Anker door Max zijn moeder, de vragen van Max waarom zijn moeder zo snel een relatie begon en de afstand die Max daarmee ondervond naar Conrad et cetera.

“I mean, I just can’t—I can’t imagine, in the wake of something so crushing—to come out of it so quickly in that way that you did.”

DE DOCUMENTAIRE ALS THERAPIE EN EEN UITNODIGING TOT

En dat is misschien dan ook wel het antwoord op de vraag waarom je deze film wil kijken. Het is een manier van therapie geweest voor deze familie om meer met zichzelf in reine te komen. En het is misschien een uitnodiging om naar je eigen geschiedenis te kijken. Om naar de mooie, maar vooral ook naar de pijnlijke plekken in geschiedenis te gaan. Juist op die blauwe pijnlijke plekken – waar we meestal niet naar toe willen – ligt iets prachtigs verscholen. Het is vaak een afslag geweest naar een ander pad of een specifiek gedragspatroon. Iets waar je iets prachtigs hebt geleerd en iets waar je iets kostbaars hebt achtergelaten. En het frappante is dat juist in wat je hebt achtergelaten een enorme vrijheid, rust en kracht in verscholen zit. Ook ik leerde met deze film weer meer over het verlies van mijn eigen vader. En ik begrijp het verlies van een klimvriend op de flanken van de Huascaran tijdens een expeditie in 2004 en de gevolgen voor het team en mijn leven nog beter.

– Tekst ‘Torn’ gaat onder de afbeeldingen verder –

– Vind meer over het omgaan met verlies –

BIJ KOOPENBAKKER

In de leiderschapstrainingen en coaching gaan we steevast op zoek naar je gedrag. Je ontrafelt je gedrags- en communicatie patronen. En elke keer weer zie je dat in het moment een scala van ervaringen en gebeurtenissen uit jouw geschiedenis zitten verscholen. Meer zicht op de ervaringen en die gebeurtenissen vergroot je bewustzijn. In in dat bewustzijn zie je wat je wilt en kunt loslaten en wat je wil te leren. Het zijn vaak de grootste avonturen in je leven.