persoonlijk leiderschap

Collectie ‘Persoonlijk leiderschap’

per·soon·lijk bijvoegelijk naamwoord; 1 be­ho­rend tot of be­trek­king heb­bend op een be­paald per­soon = in­di­vi­du­eel; 2 een twee­de per­soon be­tref­fend (voor­al mbt. on­vrien­de­lijk be­doel­de of be­le­di­gen­de op­mer­kin­gen en ui­tin­gen); 3 een per­soon zijn­de, een ei­gen we­zen heb­bend + on­per­soon­lijk; 4 in per­soon (ver­richt); 5 ie­mands per­soon be­tref­fen­de = in­di­vi­du­eel; 6 voor zijn per­soon, ten op­zich­te van zich­zelf; 7 gram­ma­ti­ca per­soon­lij­ke voor­naam­woor­den die zelf­stan­dig­he­den aan­dui­den met on­der­schei­ding van de spraak­kun­sti­ge per­soon + on­per­soon­lij­ke voor­naam­woor­den.

lei·der·schap zelfstandig naamwoord • het • g.mv.; 1 het leider-zijn; 2 vaar­dig­heid in lei­ding­ge­ven (als ei­gen­schap, m.n. van po­li­ti­ci en be­stuur­ders).