BLOG | NORBERT KOOPEN

IK BEN DE RIVIER, DE RIVIER BEN IK

– Klik op de afbeelding voor de trailer van I Am the River, the River is me (2.27) –

24 augustus 2025 – Leestijd 2 minuten

Nagenoeg elke dag zwem ik. Het is een verslaving geworden om me even met het water in die monotone beweging van de borstcrawl van de wereld af te sluiten. En wat ik onbewust heb gemerkt is wetenschappelijk bewezen: de enorme positieve fysieke en mentale effecten van zwemmen

“Als je zo’n diepe spirituele band hebt met de natuur, dan wordt de manier waarop je ermee omgaat ook anders. In het westen wordt de natuur meer gebruikt. Bij Māori zorg je ervoor als voor een geliefde. Het gaat eerder over voogdijschap.”

Net als bij wandelen zorgt zwemmen dat je nieuwe inzichten krijgt, alles op zijn plaats valt, je rustiger wordt en dat ik hierdoor steevast met een heerlijk gevoel uit het water stap.

En er is nog iets dat ik bij een bezoek aan het zwembad nagenoeg elke keer doe en dat is dat ik levensenergie wil voelen. Ik duik onder water, wacht tot de zuurstof langzaam opraakt en onmiddellijk reageert mijn lichaam: het zoekt instinctief de beweging naar de oppervlakte. Met mijn denken kan ik die instinctieve beweging niet stoppen. Mijn hele systeem gaat automatisch aan.

Het is een energie die het leven zoekt, doet groeien en heelt.

Je zou kunnen zeggen dat het die energie is die ons zenuwstelsel laat werken. Het zorgt voor je spijsvertering, gaat virussen te lijf, zorgt dat ons hart zich 60 keer per minuut samenknijpt et cetera.

Stel jezelf eens de vraag: adem jezelf of word je geademd? Probeer je ademhaling maar eens te stoppen.

Oude inheemse culturen en levensfilosofieën zijn zich veel bewuster van deze levensenergie. De Dao bijvoorbeeld in de Chinese filosofie. Het is de energie waar we uit voortkomen en weer naar teruggaan.

En het is toch bijzonder dat diezelfde gedachte ook door andere inheemse volkeren op andere plekken op de aarde – onafhankelijk – is ontstaan. Ze hebben allemaal ‘taal’ bij deze energie.

Kijk eens naar de fijne documentaire ‘I am the river, the river is me’ waarin deze energie door Māori Mauri wordt genoemd. De energie die je niet kunt zien, maar o zo goed kunt voelen. Niet alleen in het zwembad. In de bergen voel ik hem ook zo goed.

Voor de Māori betekent het dat je je niet – zoals bij ons – boven de natuur plaatst, maar dat je onderdeel van de natuur bent. Je komt uit deze levensenergie voort en je keert er weer naar terug. De rivier wordt dan familie en de berg is een voorouder.

Bijzondere gedachte. Want…

Als je zo’n diepe spirituele band hebt met de natuur, dan wordt de manier waarop je ermee omgaat ook anders. In het westen wordt de natuur meer gebruikt. Bij Māori zorg je ervoor als voor een geliefde. Het gaat eerder over voogdijschap.

Het bijzondere is dat als je met groot bewustzijn leeft, je je kunt aansluiten op deze levensenergie. Een lichaam met een ziel die niet alleen door signalen in zijn omgeving wordt aangestuurd, maar ook aansluit op iets groters: je valt samen met de natuur. Dat geeft rust, vrijheid en betekenis.