BLOG | NORBERT KOOPEN

KALIBREREN

22 oktober 2024 – Leestijd 2 minuten

Vind je het ook zo moeilijk om in de waan van de dag je eigen koers te vinden of te houden? Als je niet oppast, word je een speelbal van je omgeving en sneeuwt je eigen pad onder.

“En een van de beste manieren is om in de natuur te beginnen. Waar je in het dagelijkse leven – in de storm van signalen – je kompasnaald alle kanten op kan bewegen, wordt die in de natuur nauwelijks verstoord. Als je goed naar je gevoel luistert dan geeft hij steevast de juiste richting aan.”

Maar hoe doe je dat dan? Hoe vind en houd je koers?

Ik kan je iets vertellen over vier vormen van betekenis. Dat ze niet in de toekomst, maar in het moment worden gevonden. En dat vanuit daar in het hier en nu het betekenisvolle pad zich ontvouwt.

Ik kan je een model geven waarin de wetten van verbinding op een prachtige manier tot uiting komen. En je zelfs in de lastigste gevallen met boosheid, angst en verdriet nog intimiteit kan ervaren. En dat daar in betekenis en koers wordt gevonden.

Of ik kan je iets vertellen over geven en nemen. Dat er twee dynamieken zijn, ze verschillende lagen hebben en je ze in hun diepste hoedanigheid als een vorm van intimiteit kan zien. In een authentieke beweging realiseer en ervaar je dan wat het beste bij je past.

Maar een model is maar een model. Het gaat eerst om bewustzijn te krijgen en dan vooral die lastige gevoelens te herkennen en erkennen. En dan pas zijn die modellen mooie elementen om meer context te krijgen en geven ze kader. Om vervolgens in het dagelijks leven te oefenen. Jij en ik leren ervaringsgericht het meest.

En een van de beste manieren is om in de natuur te beginnen. Waar je in het dagelijkse leven – in de storm van signalen – je kompasnaald alle kanten op kan bewegen, wordt die in de natuur nauwelijks verstoord. Als je goed naar je gevoel luistert dan geeft hij steevast de juiste richting aan.

In het wandelen, de stilte en de natuur krijg je letterlijk een nieuw uitzicht en daarmee ook een andere blik op jezelf. Je gaat met een ander perspectief naar jezelf kijken. En dat is niet altijd gemakkelijk. Durf je bij dat gevoel te blijven? Durf je echt te luisteren? En durf je daar op te acteren?

Ik was begin oktober met cliënten in de bossen van Frankrijk. En het was stevig met de naweeën van drie orkanen op de oceaan. En ook als het zo slecht is dan wordt er midden in de natuur een mooie weg gevonden.

We waren echt off-grid. Doken we de bossen en heuvels in en hadden we voor vier dagen eten op ons rug, dronken alleen uit de natuurlijke bronnen van dat oude bos en deed de ‘indian summer’ zijn intrede. Elke dag werden de schakeringen in de bossen tussen de regen intenser. Groen, licht groen, geel en hier en daar kwam voorzichtig het oranje om de hoek kijken.

En dat ontvouwt zich langzaam in die heilige ruimte het natuurlijke stille geweten dat in deze tijd van het jaar zo kan spelen. Alles valt op zijn plaats valt. Ook nu weer. Het tot rust komen, de richting die gevoeld wordt door een opmerking of een oefening, de prachtige gesprekken bij het vuur en dan ’s avonds in je hangmat alles nog eens even laten bezinken.

Zoek de natuur op. En als je dat met extra context wil, ga dan eens mee.