BLOG | NORBERT KOOPEN

PARELS

– Klik op de afbeelding voor de toegift ‘Altijd weer jezelf’ die de mannen deden (3.55) –

21 december 2025 – Leestijd 2 minuten

“Kun je jezelf met een mooie zin uit een songtekst voorstellen?” Als ik de woorden vind, voel ik meteen de tranen achter mijn ogen. En als een van de anderen toevallig een zin uit hetzelfde liedje noemt, switch ik naar ‘un ragio di sole per te’. Ook dan voel ik het onmiddellijk.

“Die bewonderende en vertederende blikken van de deelnemers naar de muzikanten wanneer hun woorden, via hun handen en stemmen, tot leven komen. Ontroerend, bij wijlen.”

Muziek heeft de ongelofelijke kwaliteit om de essentie te vatten, of bijvoorbeeld een herinnering op te halen, en dan op een feilloze manier je hart te raken.

Volgens Oliver Sacks – Britse neuroloog en bij velen bekend van de film ‘Awakenings’ – heeft muziek het vermogen om meer delen van het brein te activeren dan welke andere prikkel ook.

Soms is het een enkele toon die iets in gang zet. Of een regel die ineens alles zegt. Zoals in deze documentaire waar muziek letterlijk het leven terugroept. Of deze video die laat zien hoe muziek een overgang kan belichamen. Of dit fragment waarin een ongrijpbare wereld ineens woorden krijgt. En dan is er nog die parel van good old David Byrne, dat betekenis vormgeeft op een manier die alleen muziek lijkt te kunnen.

Ik merk inmiddels in de sessie dat ik niet de enige ben die zo geroerd is. Het was al open en kwetsbaar, maar de groep zakt onmiddellijk een laag dieper.

De Parelduikers zijn gearriveerd!

Florian Wolff – een zachte reus met wilde manen –, Ocker Gevaerts – een vrolijke virtuoos die zijn handen niet van zijn gitaar kan afhouden – en Theun Supheert (alias Theun met een h) – een ruwe bolster, blanke pit – helpen in muzikale bijeenkomsten de aanwezigen om die muzikale parels te vinden die jouw leerproces ondersteunen.

Het zijn die woorden die, zodra ze op muziek worden gezet, ineens het verschil maken.

Ik had ze al voorbij zien komen op LinkedIn. ‘Leuk hoor, zo’n liedje, maar dat is meer iets voor een 25-jarig huwelijk. Ik werk liever zelf met de groep,’ was mijn gedachte toen Lydia dit als programmaonderdeel voorstelde. Maar omdat ik door haar was gevraagd, en ik me had voorgenomen me door haar te laten leiden, besloot ik me over te geven en erin mee te gaan.

In een fijn proces wordt het creatieve en het onbewuste opgeroepen. Met een paar heldere basisregels over schrijven en songteksten gaan de deelnemers vervolgens aan het werk.

Binnen drie uur ontstaan acht prachtige liedjes.

Elk liedje wordt daarna – samen met de ‘songwriter’ – voor de groep gespeeld én opgenomen. Die bewonderende en vertederende blikken van de deelnemers naar de muzikanten wanneer hun woorden, via hun handen en stemmen, tot leven komen.

Ontroerend, bij wijlen.