BLOG | NORBERT KOOPEN

ONVERWACHT AFSCHEID

9 december 2025 – Leestijd 2 minuten

Ik schreef afgelopen zondag al over hoe onverwacht afscheid je kan verteren en welk cadeau er ook in dat verdriet verscholen kan zitten. Wat ik toen niet vertelde, is hoe datzelfde verdriet je een leven lang, op de meest onverwachte momenten, bij de lurven kan grijpen.

“Zo ontstaat er 50 jaar later – op mijn 54ste – weer een nieuwe gedachte en gevoel bij dat enorme verdriet en ben ik weer bij hem. Blijkbaar moest er nog iets recht worden gezet en was deze muziek weer een teken om iets te helen.”

Er komt een signaal en je lichaam reageert instinctief. Je hebt er geen controle over. Het gebeurt gewoon. Het lichaam kan niet anders. Vaak is het een teken dat er een ander perspectief nodig is. Soms ook een uitnodiging tot meer rust, ruimte of betekenis.

Soms kan je het niet een, twee, drie herleiden aan een gebeurtenis en heb je even de tijd nodig om te begrijpen wat er gebeurde. De film ‘Heldin’ bracht me weer naar die donkere dag in 1975. En als de gedachte en het gevoel ‘valt’ en je begrijpt wat het leven je wilt vertellen dan wordt het systeem weer rustig.

LEVENSZIN

‘Hope there’s someone who’ll take care of me, when I die, will I go?’ wordt er met een bijzonder stem gezongen. En ik voel meteen de tranen opkomen. Ik zit in september in de bioscoop naar de laatste scenes van de prachtige film ‘Heldin’ te kijken. Ik pak mijn telefoon en ‘Shazam’ het nummer: Anohni and the Johnsons (Voorheen: Athony and the Johnsons) met ‘Hope There’s Someone’.

GOED AFSCHEID NEMEN

En als ik op zondagochtend in een van mijn studiepauzes naar buiten kijk, denk ik ineens aan mijn vader die plotseling en onverwacht overleed in de ambulance op weg naar het ziekenhuis op die donkere dag van 1 oktober in 1975. Wat waren zijn laatste gedachten en gevoelens toen hij weggleed naar de andere kant? Wat moet er door hem zijn gegaan om zijn vrouw en twee jonge kinderen achter te laten? Was er paniek? Dacht hij aan zijn laatste woorden die hij tegen me zei waarin hij mij beloofde dat hij zou terugkomen?

RECHT ZETTEN EN HELING

En als ik het nummer enkele dagen later weer opzet dan komen de tranen niet meer. Er is rust. Zo ontstaat er 50 jaar later – op mijn 54ste – weer een nieuwe gedachte en gevoel bij dat enorme verdriet en ben ik weer bij hem. Blijkbaar moest er nog iets recht worden gezet en was deze muziek weer een teken om iets te helen.