Collectie ‘Schuld’

schuld (geen afbreking) zelfstandig naamwoord • de  • schulden ; 1 ver­plich­ting van een par­tij om dat­ge­ne te vol­doen waar­toe zij te­gen­over een an­de­re par­tij ge­hou­den is, m.n. geld­som die be­taald moet wor­den we­gens ont­van­gen dienst of le­ve­ring; 2 ge­heel van de door een pu­bliek li­chaam, m.n. door de staat, aan­ge­ga­ne le­nin­gen; 3 ze­de­lij­ke ver­plich­ting; 4 de om­stan­dig­heid dat iem. een over­tre­ding of ver­keer­de daad be­gaan heeft, be­schouwd als iets dat ge­boet moet wor­den ≈ culpa; 5 om­stan­dig­heid dat iem. iets ver­keerds ge­daan of iets na­ge­la­ten heeft of in iets te­kort is ge­scho­ten, be­schouwd als ver­ant­woor­de­lijk­heid; 6 bij uitbreiding ver­hin­de­ren­de oor­zaak

Berichten

3. Wandelen en het onderbewuste
16. Voor wie jezelf leren kennen en meer koers
17. Jezelf uitdagen buiten het dagelijkse
13. De natuur en het effect op je staat van zijn
19. xxxx