SCHUILPLAATS

“Hey Norbert, waar was je nou? We stonden vandaag weer op ons strandje. We zouden hier toch weer komen, 10 jaar later?”, staat er enkele weken geleden op mijn telefoon. Het nummer is onbekend, maar op de bijgevoegde foto herken ik onmiddellijk het lachende stel op het hagelwitte strand.

Onmiddellijk gaan mijn gedachten naar die dag in 2016. Ik fiets op de ‘Outer Hebrides’ en ben op de ferry onderweg van Uist naar Harris. Als ik mijn telefoon aandoe, verschijnt een berichtje van mijn advocaat met een akkoord op mijn vertrek bij mijn werkgever.

Ik duik vanaf de ferry meteen een verlaten pub in en bestel met een brede grijns een whiskey. Weg uit dat beklemmende systeem.

Ik ben vrij en ik hoef een tijd niet te werken.

In de pub zoek ik naar een overnachtingsplek en vind een klein hagelwit strand aan de Atlantische oceaan. Als ik daar in de schemering aankom en mijn tent opzet, staat er op het verlaten strand één camper. Een Nederlands gezin. De man blijkt een whiskeyliefhebber. We drinken whiskey’s en hebben een fantastische avond op een plek die voor mij als het einde van de wereld voelt.

“De prijs is groot. Te groot vind ik.”

De onrust en angst die ik mijn hele leven naar beneden drukte en verborg achter een grote lach, ben ik na mijn scheiding in deze periode in mijn leven meer gaan voelen. In het zwerven en de actie verdwijnt het naar de achtergrond. Vijf weken later backpack ik met mijn 11-jarige dochter tussen de grizzlies op de toendra’s van Alaska.

Ik heb inmiddels maatregelen genomen om rustiger te worden. Ik heb een huis gekocht en begin aan een driejarige opleiding. Ik denk dat daarmee mijn zoektocht – die ik na mijn scheiding inzette – eindelijk stopt.

Niet wetende dat op deze reizen mijn leven een totaal andere richting krijgt.

Met mijn akkoord op mijn vertrek op de Hebriden en het ondertekenen in Alaska van de financieringsovereenkomst van mijn nieuwe huis begint hier de kanteling en maak ik twee kleine afslagen die me van mijn bestaande pad afhalen.

Ik maak van mijn reis in Alaska een korte film.

Nu, tien jaar later bekijk ik hem opnieuw. Ik voel weer dat enorme avontuur, de ongekende vrijheid, de schoonheid van de wilde natuur, de dierbare vriendschap met mijn Alaskaanse vrienden en de innige band met mijn dochter.

Ik kan haast niet geloven dat ik dat toen allemaal met mijn dochter deed.

Onder de beelden zette ik onder andere Guaranteed van Eddie Vedder en Change van Tracy Chapman. Nummers die destijds mijn verlangen verwoordden.

De nummers zijn niet veranderd.

Ik wel.

In de opeenvolgende 10 jaar studeer ik. Die 3-jarige opleiding brengt geen einde aan mijn zoektocht. Ik begrijp steeds meer, maar ik leef nog niet anders. Het bewustzijn groeit, maar rust en vrijheid blijven uit. Sterker, het leven wordt alleen maar intenser. De ene opleiding naar de andere. Het duurt echt jaren. Langzaam ontstaat er een stevige worteling en ga ik anders leven. Er komt vrijheid en rust. Nu ook thuis.

En het slaat door.

Langzaam worden studeren en schrijven mijn dagelijkse ritme. Totdat ik jarenlang zeven dagen per week om 06.00 opsta. Ik lees, schrijf en onderzoek. Alles wat me dichter bij rust kan brengen.

Zonder dat ik het doorheb, wordt mijn wereld steeds kleiner en verander ik langzaam in een monnik.

Het is niet alleen een manier om rustiger te worden en beter te worden in mijn werk als coach, therapeut en trainer, maar ook een vlucht.

Het middel wordt doel.

Een schuilplaats waarin ik het leven steeds vaker ontmoet in boeken, documentaires, films, coaching en training.

De prijs is groot. Te groot vind ik. Mijn wereld is te klein geworden.

In 2025 stop ik met het volgen van opleidingen en het jaar daarna stop ik met studeren en beperk mijn schrijven. Het voelt alsof ik afscheid neem van iets dat me jarenlang heeft gedragen.

Ik had nooit gedacht dat loslaten zoveel moed zou vragen, maar ik voel dat ik niet anders kan.

Tien jaar geleden dacht ik dat vrijheid betekende dat ik nergens meer aan vastzat. Nu ontdek ik dat vrijheid begint wanneer je op elke plek in jezelf thuis kunt zijn en van daaruit – zonder jezelf te verlaten – de wereld kunt ontmoeten.