• Tussen hemel en aarde

    Een vijfdaagse huttentocht door de Italiaanse Alpen. Zes deelnemers, één deelnemende filmmaker en een coach. Samen onderweg tussen de hoge toppen, met natuur, wandelen en ervaringsgerichte oefeningen.

    Een film over wat er onderweg in de natuur zichtbaar wordt en verandert. Over wat er ontstaat als mensen zich werkelijk laten zien.

    Bekijk de volledige film (20:12)
    Tussen hemel en aarde Graat 1 scaled

Een film van binnenuit

Jim ging mee als filmmaker en als deelnemer. Met de zwaarste rugzak liep hij van hut naar hut, at en sliep hij met de groep en deed hij mee aan de oefeningen. Ondertussen filmde hij.

Er was geen script. Aan het einde van de vierde dag stelde hij voor zijn tochtgenoten te interviewen. Ze spraken niet met een buitenstaander, maar met iemand met wie ze de dagen hadden gedeeld. Ook Jim werd geïnterviewd.

Jinm Tussen hemel aarde 2 scaled

"Af en toe luister ik de opname van het afscheid terug, met wat iedereen tegen me zei. Dan voel ik weer iets van het zelfvertrouwen en de rust die ik tijdens de bergtocht ervoer."

Jim Fock Deelnemer & filmmaker
Hoe ik in de bergen werk

De reis als werkruimte

De natuur, het wandelen, de oefeningen, de groep en het bergleven grijpen in elkaar. Niet alleen bij oefeningen of coaching wordt iets zichtbaar. Dat gebeurt ook tijdens het lopen, in een pauze, bij een uitzicht, in een gesprek of in het dagelijks leven in en om de hut.
De natuur
Bergtoppen, passen, watervallen, gemzen en stilte maken dat je je groots en tegelijkertijd nietig voelt.
Het wandelen
Van hut naar hut lopen we samen. In gesprek, in stilte en vaak met alle aandacht bij het pad of een uitzicht.
De oefeningen
Onderweg en rond de hutten werken we met kleine oefeningen waarin ontmoeten centraal staat.
De groep
In een kleine groep kun je je niet verschuilen. Je luistert, voelt, ziet en deelt. En leert van elkaar.
Het bergleven
Hutten, gastvrijheid, Italiaans eten, onverwachte momenten en vooral heel veel plezier met elkaar.
Van werkruimte naar werking

Juist in het samenspel van al die momenten ontstaat de bijzondere ervaring waar deelnemers over vertellen: rust, vertragen, geraakt worden, dichter bij jezelf, elkaar en de natuur komen.

Maar niet alles wat je tijdens zo’n reis meemaakt, laat zich meteen begrijpen of navertellen. Als je de hoge toppen verlaat en weer afdaalt naar het dagelijkse leven en werk, merk je pas later wat je daar hebt meegenomen. De bergen verdwijnen, maar hebben vanbinnen een afdruk achtergelaten.

Leren door ervaren

Vier bewegingen op een reis

Hoe de reis bij iemand doorwerkt, laat zich niet vooraf bepalen. In mijn begeleiding keren wel vier bewegingen terug. Ze bieden ruimte om vragen te onderzoeken, iets anders te proberen, indrukken te laten bezinken en te kijken wat je in het dagelijks leven en werk wilt meenemen.
Een vraag gaat mee
Een vraag of opdracht gaat mee tijdens het lopen. In het ritme van het klimmen en afdalen komen gedachten op en ontstaat ruimte voor andere perspectieven.
Naar de kern
Een oefening maakt zichtbaar wat spannend is. Door erbij te blijven en iets anders te proberen, merk je hoe je gewend bent te reageren en wat er nog meer mogelijk is.
Laten bezinken
Lopen, rust en landschap geven tijd om nieuwe indrukken te laten bezinken. Er ontstaat ruimte om te voelen wat ze met je doen en wat ze betekenen.
Oogsten
Gaandeweg wordt zichtbaar wat je wilt meenemen. Wat heb ik geleerd, wat hebben de natuur en de groep me gegeven en wat wil ik in mijn dagelijks leven anders doen?
  • Het belangrijkste wat ik geleerd heb deze week, is dat ik onderdeel ben van de natuur.

    Mijn plek is ergens tussen hemel en aarde.

    Jane Coerts

    Bekijk de volledige film (20:12)
    Marian en Hester Cernello scaled
DE OMGEVING ALS DEEL VAN DE BEGELEIDING

DEZELFDE BERGEN. EEN ANDERE WERKING.

Als kind liep ik al in de bergen van Noorwegen. In de bossen van de Vogezen leerde ik later in de natuur slapen en overleven. Daarna kwamen klimcursussen in de Alpen, klimexpedities naar de hoogste toppen van de continenten en lange solotochten. Sinds 1999 kom ik in de Alpi Orobie.

Ik heb zelf ervaren wat natuur, hoogte, vermoeidheid en stilte met mij en een groep kunnen doen. Ook merkte ik dat elke omgeving iets anders kan oproepen. In de Alpi Orobie en de Vogezen vond ik bovendien een gevoel van thuis dat later belangrijk werd voor mijn leiderschapsreizen.

Die bergervaring neem ik mee wanneer ik begeleid. Onderweg kijk ik wat de situatie vraagt. Wat vraagt nu aandacht en wat kan wachten? Waar en wanneer past welke oefening? Tijdens het wandelen let ik op de deelnemers en vraag me af wat de groep en elk individu nodig heeft.

Hoogte en Ruimte vinden plaats in dezelfde bergen. Toch hebben beide reizen een eigen karakter. De vragen waarmee deelnemers vertrekken, verschillen. Daarom kies ik een andere opbouw, een ander tempo en andere oefeningen. Ook stilte krijgt op beide reizen een eigen plaats.

Wat hetzelfde blijft, is mijn aandacht voor veiligheid, duidelijke grenzen en wat mensen voelen, waarnemen en welke nieuwe ervaring eventueel zou passen. Die basis maakt ruimte om te onderzoeken en te oefenen, zonder vooraf vast te leggen wat er uit moet komen.

Dezelfde plek, andere inzet
Hoogte — Volgende stap
Een bergreis voor wat in beweging wil komen. Voor vragen die om een volgende stap vragen.
Meer over Hoogte ›
Ruimte — Oogst
Een bergreis om te vertragen, terug te kijken en te ontdekken wat mag blijven.
Meer over Ruimte ›