BLOG | NORBERT KOOPEN

Omdraaien

2 februari 2025 – Leestijd 2 minuten

‘In het oude China was een heerser met een lijfarts die zo beroemd was dat zijn reputatie synoniem was met de gehele medische wetenschap. Hij kwam uit een familie van geneesheren. De heerser vroeg hem wie er nu de beste genezer in de familie was. De geneesheer antwoordde: 

“Mijn oudste broer ziet de kiem van de ziekte en verwijdert die voor de ziekte vorm kan aannemen. Zijn reputatie gaat niet verder dan de muren van zijn huis. Mijn middelste broer geneest de ziekte als die zich begint te vormen. Zijn reputatie gaat niet verder dan het dorp. En als de ziekte zich in al haar krachtige gedaantes manifesteert, dan komen ze naar mij. Ik schrijf medicijnen voor en ik opereer. En soms ben ik in staat om ze te genezen. Zodoende komt van tijd tot tijd mijn reputatie heersers zoals u ter ore.”’

“En waar de aarde eerst een bron van weerstand is om te wortelen en kracht te vinden, wordt het later dit jaar een voedingsbodem.”

Ik vind het een prachtige parabel: het grote voorkomen door met aandacht het kleine te zien. Het gaat over stille aandacht, open luisteren, diep voelen en helder kijken.

Als je volgens het ‘natuurlijk ritme’ leeft, kun je bovenstaande wijsheid ook omdraaien. In de maand februari zijn we juist op zoek naar die kiemen in ons leven. Je zou het ook als teken van hoop kunnen zien: kleine verhalen of wellicht zelfs illusies die ons voorwaarts doen bewegen op zoek naar de grote droom. 

Het zijn die kiemen die, als ze de juiste aandacht krijgen, tot de grootste bomen kunnen uitgroeien. Weet dat alle grote dingen met een beeld in iemands hoofd zijn begonnen. Het is de magie van onze verbeelding. 

En als ik het metaforisch zeg: de kiemen zitten nog onder de grond. Misschien op de grens tussen het onbewuste en bewuste. Als je de signalen in jezelf en je omgeving goed weet waar te nemen, merk je dat er beweging is. Een hoopgevend gevoel bij een beeld, woord of een beweging. Het geeft richting en je voelt frisse energie.

De kunst is om er niet direct over te praten, maar om het voor jezelf te houden. In het praten erover verliest het zijn glans, energie en gaat het kapot. Het komt te vroeg boven de grond en overleeft de barre weersomstandigheden niet.

Je moet de aarde nog even op de kiem laten liggen. Het idee moet eerst energie en kracht vinden door te wortelen. De aarde die op het idee rust, zorgt ervoor dat het zijn voeding uit de grond haalt. Gedachten en opmerkingen van anderen helpen het – op de rand van bewustzijn – te groeien. Totdat het langzaam met kracht boven de aarde uitkomt.

Dat is de kunst van de maand februari.

Klinkt dit te vaag? Te metaforisch? Kom dan eens langs op een van mijn wandelingen. Ik voel ze, die kiemen. En ze hebben me de afgelopen jaren veel gebracht.

En waar de aarde eerst een bron van weerstand is om te wortelen en kracht te vinden, wordt het later dit jaar een voedingsbodem. De kiem groeit met aandacht en bewustzijn. 

Kom langs op een van mijn wandelingen.

OVERZICHT VAN ALLE BLOGS

Een versie van dit blog verscheen op 2 februari 2025 op LinkedIn, Instagram en Threads. Alle blogs kun je terugvinden op deze overzichtspagina.

WIL JE MEER ZOALS DIT?

Meld je aan en ontvang de nieuwste inspiratie!

MEER BLOGS

Interim

“Even aanzetten in die eerste week en mijn uurtarief waarmaken.” Ik hoorde het laatst een interim-marketingprofessional zeggen. Het is…

werkelijk ontmoeten

Werkelijk ontmoeten

“Jij zit op je blote voeten en je gebruikt woorden als magie. Dit is me te zweverig. Dit is niets voor mij.” Het was een topweek waarin ik de…

Symbiose

Ik voel een enorme verkramping gecombineerd met een groot verlangen. En daaroverheen ligt angst. Ik wil dit niet verliezen: ik ben hopeloos…

Ons systeem

Ons systeem

De drang om te vernietigen die onze soort aan de dag legt is ongekend. En we lijken die kracht niet te kunnen reguleren. Met de ervaring…

thema - gedrag - collectie - schuld

Jij! Ja jij! Jij hebt dat gedaan!

Hoe vaak wijzen we niet met een krachtig negatief oordeel naar de ander en naar de wereld. Zeggen we dat de ander zich niet zo…